Gemiddelde leestijd: 6 minuten

Afgelopen weekend was het kermis op het plein. De kinderen keken daar al een hele tijd naar uit, elke keer als we langs een andere kermis kwamen vroegen ze wanneer Opglabbeek aan de beurt was. En nu was het na lang wachten dan eindelijk zover. De voorpret begon al op donderdag, toen de eerste kramen werden opgezet. Maar ze moesten toch echt wachten tot zaterdag om te kunnen gaan.

We besloten dat dit ook een goede leerkans was voor de kinderen om wat inzicht te krijgen in geld. Het “mag ik” en “krijg ik” dat ik de laatste tijd te horen krijg is niet meer bij te houden… Dus kregen de kinderen elk €15 (Floris uitgezonder) om zelf uit te geven. We maakten wel enkele afspraken: Je leent niets van elkaar, je denkt op voorhand even na over wat je allemaal wil doen én je doet niets waarbij je een “prijs” kan winnen. Deze laatste regel is bij ons in huis helaas echt nodig. De kinderen zijn zo enorm materialistisch en willen alleen maar spullen hebben/krijgen, maar ze kijken er na enkele minuten al niet meer naar om. Daarnaast vind ik de kermisprijzen ook allesbehalve duurzaam. Die les probeer ik ook stukje bij beetje mee te geven.

Goed, de zaterdagavond brak aan. Papa moest natuurlijk thuis zijn van het werk voor we konden vertrekken en de kinderen zaten nog net niet aan het raam geplakt om te kijken waar hij bleef. Maar we konden uiteindelijk toch vertrekken. Te voet, natuurlijk, want het plein is niet zo ver. We besloten eerst een rondje te maken en alle attracties te bekijken. Pieter en Lena hielden vakkundig de prijs bij en ze bleven maar rekenen en hun plan aanpassen om zo veel mogelijk uit hun centjes te halen. Nu is €15 natuurlijk niet heel veel geld als je bedenkt dat attracties al snel €5 kosten… Wij vonden er tussen €3 en €6. Daarnaast staan er natuurlijk ook allerlei kramen met lekkers. Ook daar maakten we een afspraak: Je koopt niets dat je niet binnen de 10 minuten kan opeten (zoals megalolly’s) of wat in plastieken verpakkingen zit (van die snoepspuitjes of dergelijke). Dat vonden ze een goed idee.

Het plan werd gemaakt, alles werd precies uitgerekend zodat er geen cent zou overblijven. Wat had ik anders ook bedacht. Pieter en Lena begonnen in het gekkenhuis. Zo een attractie met bewegende trappen, draaiende tonnen en meer leukigheid om doorheen te lopen. Ze waren er wel erg snel doorheen en dat vonden ze jammer. Lena gaf zelf aan dat ze volgende keer wat rustiger moest doen om langer plezier te maken, maar dat ze gewoon zo enthousiast was. Emmelie had intussen enorm veel geluk. Ze wilde graag in de autootjes, en er kwam net een mama langs wiens kindje er niet in durfde na het kopen van de kaartjes. Zo kon ze er twee keer na elkaar in, wat leuk!

Na deze eerste attracties voelden we een paar druppels. Niet heel gek, we wisten dat er regen werd voorspeld. Jelle ging met Floris voor de zekerheid naar huis om de auto te halen, terwijl wij even schuilde bij de snoepkraam. Daar werden suikerspinnen gekocht, maar wel de kleintjes “want anders hebben we niet zo veel geld meer over hoor”. Ikzelf kocht een banaan met chocolade over. Dat hoort voor mij echt bij kermis. Vervolgens haalden we aan de overkant smoutebollen voor Jelle. Intussen was het druppelen overgegaan in echt heel hard regenen. Na 2 meter oversteken naar het volgende kraam waren we kletsnat! De rest van onze kermisavond viel – letterlijk – in het water. Gelukkig vonden ze het ook erg leuk om in de regen te spelen terwijl we op taxi papa wachtten!

Na een bewogen avond raakten we allemaal veilig terug thuis en kropen we afgedroogd, doodmoe maar blij in bed. Maar goed dat we de volgende dag gewoon terug konden om ons avontuur verder te zetten. En wat hadden de kinderen geluk dat ze ook van oma, die toevallig nog even langskwam ’s avonds, nog wat centjes kregen. Zo konden ze de hele zondag opnieuw plannen maken over wat ze allemaal nog wilden doen!

Op dag 2 besloten Pieter en Lena dat ze opnieuw het gekkenhuis in wilden. En inderdaad, deze keer deden ze veel rustiger, waardoor ze langer konden genieten en gek doen. Dat vonden ze achreraf gezien veel fijner. Joepie, les geleerd zonder tranen! Daarna wilden ze graag in een wildere attractie. Helaas mocht Lena daar nog niet zonder begeleiding in, dus besloten we samen dat ze beide een jaartje zouden wachten. Dat voelde voor mij toch iets fijner. Als troost gingen we samen in de rups, mama trakteerde! Door de middelpuntvliedende kracht werden de kinderen helemaal tegen mij aan gedrukt, maar wat een plezier! Dat wilden ze nog wel eens doen. Volgend jaar misschien…

Emmelie wilde graag in een klein rupsje, dat rondjes rond een appelklokhuis reed. Superleuk! Dat wilde ze nog wel eens doen, “maar niet nu, want mijn centjes moeten nog andere dingen kopen”. Joepie, weer een lesje overgebracht! Vervolgens ging het door naar de trampolines voor de twee oudsten. Hoewel we in de tuin bijna inkom kunnen vragen voor ons trampolinepark, is dat toch helemaal iets anders op de kermis. Daar kunnen ze natuurlijk superhoog springen en meerdere salto’s na elkaar doen. Wat een feest. Emmelie en Floris konden daarna in de draaimolen. Omdat de kaartjes daar niet zo duur waren konden ze 2 keer gaan, voor de prijs die andere attracties rekenden voor één ritje. Het tweede ritje werden we vergezeld door Pieter en Lena, die hadden uitgerekend dat ze daarna nog precies genoeg over hadden voor iets lekkers. Want al die centjes moesten op natuurlijk.

Na het draaien aten we kermisfrietjes en smoutebollen. Uiteraard betaalden wij gewoon het eten. Aan het tafeltje werd uitvoerig nagepraat over het avontuur van het afgelopen weekend en werden centjes nog eens nageteld. Emmelie had nog genoeg over om twee keer in de vliegtuigjes te gaan. Intussen kocht Lena opnieuw een suikerspin en vond Pieter een lekker snoepje dat hij graag wilde hebben. Jelle en ik sloten de kermis af met nog wat fruit met chocolade overheen en we deelden met de kinderen ook druiven met een rode suikerlaag. Je kent ze vast wel als je ze ziet, maar wij hadden ze nog nooit gegeten. Geen supergroot succes, maar de knalrode tongen die we eraan overhielden waren wel heel erg grappig!

Gaan jullie ook graag naar de kermis?

Liefs,
Dorien

Wist je dat je via mijn facebookpagina elke keer kan volgen of er een nieuwe blogpost online staat? En kortere updates van onze dochters Emmelie en Lena en zoontjes Pieter en Floris kan je daar ook zien! Neem snel een kijkje, klik hier om er naartoe te gaan. Ook volg je ons op Instagram onder @mama.met.sokjes.van.geitenwol ! Zie ik je daar?