Gemiddelde leestijd: 8 minuten

Pfoeh, het nieuws van de sluiting van Babyspeciaalzaak Blabloom kwam heel erg hard binnen. Op vrijdag reden we er nog langs, om toen een briefje op de deur te vinden dat ze die dag niet open waren. Daar hebben we niet verder bij nagedacht, maar zijn gewoon naar een andere winkel gereden. Toen we in het weekend dan lazen dat de sluiting permanent was, liepen er koude rillingen over mijn rug.

Laat ik het zo zeggen, Blabloom was de winkel waar ik zorgeloos kon winkelen. Waar ik niet hoefde na te denken over de ingrediënten van producten of de afkomst van speelgoed. Ik kon erop vertrouwen dat alles daar eerlijk, veilig en natuurlijk was. Dat zijn enkele dingen die ik enorm belangrijk vond. Vanaf de start van mijn reis in het ouderschap kon ik bij Blabloom terecht. Hun eerste winkel lag vlakbij mijn toenmalige woonplaats. Toen we later verhuisden naar Genk en niet veel later Blabloom óók verhuisde, lachten we dat ze ons als klant echt niet konden missen en ook in de buurt kwamen zitten.

Ik weet dat er voldoende andere winkels zijn die dezelfde merken verkopen. Maar zij verkopen ook andere dingen. Merken die niet door de strenge eisen van Blabloom heen raakten of die zelfs na verloop van tijd weer uit hun rekken verdwenen. En natuurlijk zal ik nu moeten overschakelen naar andere winkels om te winkelen, maar ik ga ook terug veel meer onderzoek zelf doen. (Ter verduidelijking, dat doe ik met alle liefde, ik wil het beste voor mijn kinderen natuurlijk!)

Dat natuurlijk ouderschap iets is dat voor mij heel belangrijk is, dat is intussen wel geweten. Mijn geitenwollensokken zijn daar wel duidelijk genoeg voor aanwezig. En gelukkig zijn er met mij nog mensen die zo denken, ik voel me zeker niet alleen. Maar helaas zijn er niet genoeg mensen die zo denken. Ik sprak intussen enkele mensen, en kan verschillende zaken ook langs andere kanten belichten. Maar een van de berichtjes die ik kreeg, sloeg de nagel op de kop: “Het boeit mensen totaal niet.” Dat gaat uiteraard niet over alle mensen, maar helaas wel het merendeel. Hier zijn helaas al meer mooie bedrijven door moeten afbouwen of sluiten en er gaan er – vrees ik – ook nog een heel aantal volgen.

Duurzaam shoppen kunnen we op allerlei manieren onderbouwen. Het is onder andere beter voor onze planeet, beter voor onze kinderen en beter voor onze toekomst. Maar veel mensen zeggen vooral. “Oh, dat is wel duur zeg…” Waarop ik vaak wil reageren met de redenen dat het die prijs heeft. Duurzame grondstoffen, eerlijke winning van grondstoffen, eerlijke prijzen voor iedereen die bijdraagt aan het productieproces, handwerk, … Zo kan ik blijven doorgaan! En al die dingen kosten natuurlijk geld. Alleen kijken veel mensen niet zo ver. Die kijken naar hun portemonnee. En dat vind ik erg zonde.

Laten we even kijken naar de boodschap die Blabloom op de website heeft geplaatst om hun klanten meer uitleg te geven bij de sluiting. Ik pik er enkele stukjes uit, maar lees het vooral zelf volledig op hun website!

“Onze groei bracht ook intensieve controles met zich mee. In korte tijd volgden twaalf controles van het FOD Economie en nadien nog andere controles rond onder meer voedselveiligheid en SABAM. In minder dan vijf jaar tijd werden we bijna twintig keer gecontroleerd.“

• Ik vraag me af hoe het komt dat een kleine zelfstandige (want daar viel Blabloom nog steeds onder) zo vaak gecontroleerd wordt. Het is bijna absurd, als je die aantallen bekijkt. Grote bedrijven krijgen in vergelijking veel minder vaak controle. Het lijkt wel alsof die overal mee weg kunnen komen.

“Het meest ingrijpend was dat we bepaalde termen zoals duurzaam, ecologisch en gezond niet langer mochten gebruiken. Dat betekende maanden werk: elke blog, elk advies, elk artikel en elke socialmediapost moest herbekeken worden. We deden dat omdat transparantie altijd in ons DNA heeft gezeten.“

• Ik ben moeten gaan opzoeken waar de wetgeving die dit oplegt precies om draait. Dit is niet alleen vanuit België maar zelfs vanuit Europa zo opgelegd, om Greenwashing (het bewust of onbewust misleiden van consumenten door bedrijven die zich duurzamer of milieuvriendelijker voordoen dan ze daadwerkelijk zijn) in te perken. Om deze termen te gebruiken moet er blijkbaar een hele berg aan bewijsmateriaal en papierwerk geleverd kunnen worden vanuit de merken. Maar laten we allemaal eerlijk zijn, als er één winkel is die het zou moeten kunnen noemen van termen als ‘duurzaam, ecologisch en gezond’, dan is het Blabloom wel. Met hoe zij alles steeds uitzochten en screenden hoefde de klant daar niet aan te twijfelen. De transparantie die zij boden – en nog steeds bieden op het moment – is ongezien bij andere bedrijven.

“In 2024 en 2025 werkten we keihard om het tij te keren en we zijn trots op hoe ver we daarin zijn geraakt. Toch bleek de opgebouwde achterstand te groot. Investeringen uit het verleden, veranderende marktomstandigheden, dalende koopkracht, voortdurende kortingsdruk en de opkomst van goedkope replica’s maakten het onmogelijk om ons volledige concept duurzaam verder te zetten.“

• Hier komt het stukje naar boven dat bij mij als allereerste naar boven kwam toen ik hoorde over de sluiting. Mensen zijn geobsedeerd door “goedkoop” en “veel”. Door de opkomst van internationale websites waarop (namaak) spullen spotgoedkoop worden aangeboden is men steeds meer daar gaan bestellen. Ik hoor het overal rond mij, hoe ze grote zakken met spullen uit China hebben gekocht voor een klein prijsje, over hoe fijn het is om zo veel te kunnen kopen, … Sociale media worden ook overspoeld met video’s waarop deze pakketten worden uitgepakt, hoe groter en hoe meer, hoe beter. Maar er lijkt niemand bij stil te staan hoe het komt dat die prijzen zo laag kunnen liggen. Er zijn maar weinigen die stilstaan bij de stoffen waaruit hun goedkope spullen bestaan. Het is niet prioritair dat deze items niet zijn goedgekeurd volgens de Europese normen, ook al is al regelmatig gebleken dat er schadelijke stoffen worden gebruikt die hier al jaren verboden zijn. En er lijkt weinig besef te zijn over de arbeidsomstandigheden en lonen van de mensen die deze spullen moeten maken. Stuk voor stuk redenen voor mij om hier ver van weg te blijven.
• Ja, ik moet toegeven dat ik er ook al eens door ben aangetrokken. Ik wilde weten waar het allemaal over ging. Voor mijn scrapbook betaalde ik me blauw aan allerlei artikelen, dus ik besloot het eens te proberen. Wat stickers en mooie papiertjes. En het voelde achteraf allesbehalve goed. Een plastieken zak vol spulletjes die ook weer apart verpakt waren in plastiek. Slechte kwaliteit, niet wat er beloofd was, … Om nog maar te zwijgen over de geur. Dat hele pakket stonk een uur in de wind. En dan was het niet eens voor mijn kinderen, hen wil ik er zo ver mogelijk van weghouden! Daar is het dan dus ook bij gebleven voor mij. (Al zal ik wel opgebruiken wat ik in huis heb, het gewoon weggooien is zo mogelijk nog erger.)
• Maar ook de duurzame merken, houten speelgoed, Stapelstein, noem het maar op, worden volop nagemaakt en verkocht via dergelijke sites. Veel mensen denken dus dat ze worden “opgelicht” door winkels die het originele product verkopen, of denken gewoon dat ze het beter kunnen kopen als het goedkoop is. Ookal blijkt achteraf ‘goedkoop’ vaak ‘duurkoop’. Hier speelt het probleem van overconsumptie en sociale media ook weer mee. Mensen willen alles hebben, zo veel mogelijk hebben en zo snel mogelijk het nieuwe hebben. Dat is natuurlijk niet nodig, maar anders kunnen ze niet ‘mee’ met de rest. Dit laatste merk ik ook heel erg aan kinderen op school. Iedereen die niet ‘mee’ is wordt anders bekeken. Ik begrijp de groepsdruk ergens wel. Dat, in combinatie met het betaalbaar ogende concept waarbij de donkere kanten niet worden belicht, zorgt ervoor dat het met name voor kinderen en mensen met een klein budget erg aantrekkelijk wordt.

Net zoals Blabloom zelf aangeeft heb ook ik het gevoel dat hun concept maatschappelijk nog steeds relevant is. Sterker nog, dat het nog steeds nodig is. Er is een tijd geweest dat mensen “duurzaamheid” hip vonden, ik hoop echt dat het in de zeer nabije toekomst ligt om daar terug een stijgende lijn in te zien.

De sluiting van een winkel als Blabloom geeft nog maar eens een signaal van hoe belangrijk het is dat we lokaal blijven kopen. Onze kleine zelfstandigen hebben ons als klant nodig. Het is enorm moeilijk om als kleine vis in een gigantische oceaan op te boksen tegen gigantische haaien. Maar ik ben er zeker van dat je die kleine vis een stuk gelukkiger maakt met je aankoop dan een multinational.

Ik wil je dus oproepen: Koop lokaal, koop duurzaam. Ik weet dat het regelmatig wat duurder is. En het leven is al duur genoeg. Maar op lange termijn ben ik ervan overtuigd dat we daar met zijn allen de vruchten van zullen plukken.

Voor nu eindig ik met deze vraag: Welke kleine zelfstandige kan jij ons aanraden? Dat mag gaan over speelgoed, kleding, verzorging, boeken, … Ik ben erg benieuwd naar jullie aanraders!

Liefs,
Dorien

Wist je dat je via mijn facebookpagina elke keer kan volgen of er een nieuwe blogpost online staat? En kortere updates van onze dochters Emmelie en Lena en zoontjes Pieter en Floris kan je daar ook zien! Neem snel een kijkje, klik hier om er naartoe te gaan. Ook volg je ons op Instagram onder @mama.met.sokjes.van.geitenwol ! Zie ik je daar?