En toen was ik m’n werk kwijt | Mama met Sokjes van Geitenwol

Hoi! Heey! Hallo! Hier ben ik weer.

Het is hier al een tijdje heel erg stil. En dat heeft heel erg veel te maken met wat er de laatste tijd allemaal aan de hand is in mijn werkleven. Er kwam de laatste tijd maar meer en meer werk bij, waardoor ik steeds meer moe was na een werkdag. En alle vrije momenten nodig had om bij te komen. Mijn blog kwam helaas daardoor op de laatste plaats. Ondertussen heb ik mijn ontslag gekregen – jawel, echt waar – en ben ik heel erg op zoek naar mezelf en wat ik nu wil.

Ik ben zo’n type dat niet bij de pakken blijft neerzitten en meteen op zoek ging naar wat anders. Ik wil me dan niet laten kennen en bewijzen dat wat er ook gebeurd, ik meteen weer doorga en gewoon wat anders kan vinden. Nu wil het lot dat mijn lieve schoonbroer werkt in een interimkantoor. Nadat ik hem contacteerde kon ik redelijk snel al op gesprek op enkele plaatsen en kon ik aan een proefperiode ergens anders beginnen. Die proefperiode loopt op dit moment nog steeds.

Ik weet niet of dit de job is die ik de rest van mijn leven kan of wil doen. Het is erg intensief werk in een bekende slagerij in de buurt. Het zorgt ervoor dat ik al heel wat knoppen in mijn hoofd heb moeten omzetten. Op zich vind ik het altijd wel prima om mijn grenzen te verleggen. En de werkomgeving en de collega’s zijn enorm lieve mensen. Alleen is het ook zeer arbeidsintensief werk. En mijn rug – met zijn lieve vriendjes scoliose en lordose – moeten erg wennen hieraan. Maar dat kan vast wel goed komen.

Verder gebruik ik veel tijd om na te denken. Want ook al ben ik nu aan deze proefperiode bezig, ik weet niet of ik de juiste keuze heb gemaakt. Het besef begint nu, na een dikke week pas echt te komen van wat er gebeurd is. Bedankt worden voor bewezen diensten is helemaal niet fijn uiteraard. En dat begin ik mentaal te voelen. Zo erg dat ik erover denk om opnieuw een psycholo(o)g(e) te benaderen. Pfoeh, dat – digitaal – uitspreken komst me moeite.
Ook ben ik aan het nadenken over welke richting ik eigenlijk met mijn leven uit wil. Meer gaan doen met de massagecursussen die ik al eerder volgen en daar echt een volledige opleiding rond volgen bijvoorbeeld. Of toch in de kinderzorg gaan en daarin een opleiding afronden? Totaal andere dingen als ik nu aan het doen ben dus.

Ach wie weet, het zijn allemaal hersenspinsels. Wat de toekomst me gaat brengen kunnen we voorlopig alleen maar afwachten. En dromen. Dat kan ik ook nog.

Hoe gaat het met jou?

Liefs,

Dorien

Wist je dat je via mijn facebookpagina elke t heeer kan volgen of er een nieuwe blogpost online staat? En kleine updates van lieve dochter Lena en zoonlief Pieter kan je daar ook zien! Neem snel een kijkje, klik hier om er naartoe te gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s