De Mommy Wars Tag | Mama met Sokjes van Geitenwol

Ik word steeds blijer van het lezen van dit soort tags. Je leert zoveel informatie (die niet echt nodig is maar wel leuk) over iemand. Zelf vul ik er ook regelmatig eentje in. En vandaag is het weer zover. Ik werd getagd door Maarten, van de superleuke blog Papa’s wereld. Ga vooral ook eens kijken naar zijn antwoorden!

De Mommy Wars Tag komt eigenlijk al uit 2015 en werd bedacht door Betty van Mamazoektuit.nl. Als je hem zou overnemen is het wel zo eerlijk om haar even te vernoemen.

  • Geef jij je kind borst- of flesvoeding?
    Ik ben een echte borstvoedingsmama. Sommigen noemen me zelfs lid van de borstvoedingspolitie. Al zal ik nooit tegen iemand zeggen dat die een slechte mama is of iets dergelijk door de keuze voor kunstvoeding, dus dat vind ik redelijk onterecht. Wat ik wel durf te zeggen is dat ik mijn kinderen nooit een druppel kunstvoeding zal geven. Op de momenten dat het niet mogelijk was om eigen melk te geven deed ik tot ze 1 jaar werden beroep op donormelk. En dat zal ik bij een volgende kindje in geval van nood opnieuw doen.
  • Slaapt je kind bij jou in bed, of heeft hij/zij een eigen bed?
    Onze kinderen hebben elk een eigen bed op een eigen kamer. Ze slapen echter bij ons in het familiebed. Pieter heeft wel de keuze waar hij gaat slapen. Hij kiest soms voor zijn eigen bed maar eindigt dan alsnog bij ons. Lena blijft gewoon standaard bij ons liggen, zolang ze ’s nachts nog meerdere keren drinken, een nieuwe luier of iets anders nodig heeft. Er is namelijk plaats genoeg bij ons en het zorgt dat we niet (minder) uit bed moeten om haar in haar behoeften te helpen voorzien.
  • Gebruik jij wasbare luiers of koop je ze kant-en-klaar bij de drogist of supermarkt?
    Wij hebben wasbare luiers thuis. Als luierconsulent zou het een beetje raar zijn als dat niet zo was natuurlijk. Voor beide kindjes gebruiken we op dit moment over het algemeen dezelfde luiers, een tweedelig systeem. Recentelijk hebben we wat problemen met de luiers van Lena, aangezien zij enorm vaak en veel plast waardoor we opnieuw op zoek moeten naar een combinatie die werkt voor wat zij nodig heeft. Daarom heeft ze tijdelijk ecologische luiers van Muumi aan. Deze hebben we altijd in huis voor noodgevallen of lange uitstappen. Op veel wegwerpluiers die in de meeste gewone winkels te krijgen zijn reageren mijn kinderen allergisch, dus dat zou sowieso nooit een optie kunnen zijn.
  • Uitsluitend houten speelgoed of V-tech?
    Ik ben een enorm grote fan van houten speelgoed. We hebben hier thuis dan ook een enorm grote collectie hout staan. Van heel erg “open end” speelgoed als een Wobbel of Grimm’s tot iets gerichter (maar nog steeds ontelbaar veel mogelijkheden) als en houten keukentje en Ostheimer dieren. Hout voelt enorm fijn aan en ik merk dat de kinderen er ook graag mee spelen. Maar we hebben ook andere dingen. Bijvoorbeeld Duplo en Playmobil. Ik ben echt niet helemaal tegen andere soorten speelgoed. Maar dingen met batterijen zal ik echt nooit kopen. Als we dan al iets krijgen met batterijen, dan zijn ofwel de batterijen heel snel “leeg” of wordt het weer doorgegeven aan gezinnen die er wel blij van worden en er niet altijd de mogelijkheden voor hebben om ze zelf te kopen. Zo doen we meteen ook iets lief voor een ander.
  • Trek jij tweemaal daags een potje open of kook jij uitsluitend vers?
    Dat ik altijd voor vers eten voor mezelf of Jelle zorg hoor je me niet zeggen. Maar de kinderen hebben nooit eten uit potjes gekregen. Sowieso hebben ze nooit prakjes gegeten, tenzij het ging over puree (maar dat aten we dan allemaal). Wij kozen voor de Rapley methode, waarbij we vanaf 6 maanden meteen stukken aanboden. Zonder schema. Enkel suiker, zout en honing kregen ze niet. (En suiker is nog steeds een minimum.) Het enige in zakjes waar ze echt niet zonder kunnen is fruit. Ze zijn beide verzot op knijpfruit. Dat krijgen ze niet elke dag maar echt als een extraatje. Deze koop ik meestal van Ella’s Kitchen, Hero en Organix.
  • Dragen of wagen?
    Dragen heeft mijn hart gestolen. Ik heb een enorme stapel doeken en dragers thuis liggen. En misschien wel de droom om ooit een opleiding tot draagconsulent te volgen. Maar we hebben ook een wagen thuis. Twee kindjes tegelijk dragen is redelijk vermoeiend nu Pieter 3 is en de nodige kilo’s mee draagt ondertussen. Dus nu neem ik de buggy mee als ik alleen met hun ergens heen ga. Want Pieter heeft nogal de neiging om niet te willen lopen na een tijdje. Een van de twee mijn rug op en de ander in de buggy. Ze passen er beide in. Zo vermijd ik drama.
  • Ga je al vroeg in de weer met zindelijkheidstraining of loopt jouw kind op z’n vierde nog rond in de luiers?
    Met Pieter zijn we druk in de weer met zindelijkheid. We doen niet aan training, zindelijkheid is iets wat niet gepusht kan en mag worden. Wel motiveren we hem, hij heeft een stickerkaart ondertussen. Maar als hij niet wil, dan wil hij niet. Zindelijkheid is nu eenmaal een van die dingen waar kinderen alles over te zeggen hebben. Ooit is BZC wel door mijn hoofd gegaan, maar dat was gewoon niet haalbaar aangezien ik – toen Pieter enkele maanden oud was – weer naar school moest en nu ben ik aan het werk. Helaas missen we hier dus gewoon de tijd voor. Anders leek het me wel een heel erg interessante piste om te bewandelen.
  • Shop jij je drie slagen in de rondte bij Primark, of koop jij alleen eerlijke merken voor je kind?
    In de Primark kom ik zelf niet. Net als veel andere kledingzaken trouwens. Ik ben er de laatste tijd steeds meer mee bezig van waar onze kleding komt en vooral onder welke omstandigheden ze gemaakt wordt. Een enkeling in kledingzaken voldoet aan mijn – steeds bijgestelde – voorwaarden. Maar vooral online vind ik mijn smaak in eerlijke kleding. Waar ik ook niet voor terugdeins is tweedehands kleding kopen. Zowel van vrienden, in facebookgroepjes als in de kringloopwinkel. Dan let ik er niet op van welk merk of uit welke zaak de kleding komt. Ik geef ze namelijk een tweede leven. En dat is voor ons milieu (en mijn portemonnee) sowieso al beter dan nieuwe kleding kopen.
  • Is er in jouw huishouden ruimte voor onderhandeling met je kind, of ben je een ware drillsergeant?
    Wij praten open over de mogelijkheden die er zijn. Al zo jong mogelijk gaf ik Pieter – en nu ook Lena – inspraak in dingen. Vooral kleine dingen als welke jas wil je aan of welk van deze twee dingen wil je op je boterham. Kleine keuzes waarmee ze toch al leren kiezen op jonge leeftijd. Over belangrijke zaken is het echter wel onze wil die wet is. De keuze uit welke jas ze aan willen mogen ze maken. Maar dat ze een jas aan moeten in deze kou is geen punt voor discussie.
  • Laat jij je kind wel eens huilen, of troost je ‘m al bij de eerste snik?
    Laat ik heel even duidelijk maken dat ik het op dit moment niet heb over huilbaby’s. Daar heb ik geen ervaring mee en ga ik ook geen mening over vormen. Dit gaat over baby’s die niet abnormaal veel huilen.
    Een baby laat je niet huilen. Nooit. Ze huilen niet om je te manipuleren. Huilen is nu eenmaal de enige manier die ze kennen om te communiceren. Dus ja, zodra mijn baby huilt sta ik daar vanaf de eerste snik om te kijken wat er aan de hand is en wat ik voor ze kan doen. Vergeet niet, mamahonger is ook een heel echt iets. Dus als ze meteen stoppen zodra je ze oppakt, dan is dat wat ze nodig hebben. Dat is geen pesterij maar broodnodige aandacht die ze op dat moment echt moeten hebben. Maar mijn baby’s zijn geen baby’s meer. (Al noem ik ze zo wel nog, haha.) Als ze nu huilen merk ik heel duidelijk het verschil tussen aandacht zoeken, pijn hebben of iets anders. En als het is om – negatieve – aandacht te zoeken, dan zijn ze bij mij aan het verkeerde adres. Ondertussen weten ze dat ook, heb ik het idee. En dus dat huilen om aandacht gebeurd gelukkig bijna nooit meer. (Of ze moeten moe zijn, maar ja, mijn kinderen die moe zijn, veranderen nogal vaak in kleine monstertjes.)

Nu is het jou beurt om de tag in te vullen! Ik daag alvast Raisa van justraisa.nl en Céline van Mom of a Lion Cub uit om hetzelfde te doen. Hopelijk kan je binnenkort bij hun dus ook de antwoorden op deze leuke stellingen lezen.

Welk soort mama ben jij?

Liefs,

Dorien

Wist je dat je via mijn facebookpagina elke keer kan volgen of er een nieuwe blogpost online staat? En kleine updates van lieve dochter Lena en zoonlief Pieter kan je daar ook zien! Neem snel een kijkje, klik hier om er naartoe te gaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s